Please reload

Recente blogposts

Telefoon en laptop van de zaak? Nee dank je!

June 11, 2019

1/4
Please reload

Uitgelicht

Gefeliciteerd, een baby! Maar wel je baan kwijt?

December 3, 2016

Kan ik ontslagen worden als ik zwanger ben? Menig mens, HRM'er of jurist zal gelijk antwoorden: "Nee natuurlijk niet, dat is discriminatie en verboden!" Niets blijkt minder waar te zijn en het is schokkend om te zien dat op verschillende forums vrouwen deze vraag stellen. Onwetendheid heerst bij de vrouwen. Zo stelt het College voor de Rechten van de Mens (2013) dat bijna de helft van de zwangere vrouwen een negatieve ervaring heeft rond een baan en zwangerschap en weten zij vaak niet dat het hier om discriminatie gaat. Ik bleef verbaasd achter met de vraag, hoe is het in de 20ste eeuw nog mogelijk dat deze vorm van discriminatie door vrouwen geaccepteerd wordt, we leven toch niet meer in de jaren 70?   

In de praktijk

Zo las ik kortgeleden een artikel in het NRC over een aanstaande moeder van wie het contract niet werd verlengd nadat zij had aangeven zwanger te zijn. De vrouw had al eerder met haar werkgever gesproken over een contractverlenging maar uiteindelijk kreeg zij dit niet en mocht zij gelijk vertrekken met het argument ‘je functioneert niet goed’. Tsja en wat doe je dan? De vrouw in het artikel voelde zich erg gekrenkt en heeft een melding gedaan bij het College van de Rechten van de Mens. Zowel het College als de rechter concludeerden dat hier sprake was van discriminatie. Resultaat? De vrouw kreeg haar gelijk en een schadevergoeding van 26.000 euro (Tuenter, 2016).

 

Uit het recente onderzoek van het College van de Rechten van de Mens blijkt dat slechts 14 procent van de zwangere vrouwen die zich gediscrimineerd voelen, dit melden bij bijvoorbeeld het College. Daarnaast blijven deze cijfers al jaren hetzelfde (Tuenter, 2016). Ik schrok van dit gegeven, aangezien het dus betekent dat jonge moeders een kwetsbare groep vormen op de arbeidsmarkt. Daarnaast maak ik mij hierdoor ook zorgen over mijn eigen toekomst als jonge moeder.

 

Vooroordelen over zwangerschap

Volgens het onderzoek van Lembrechts en Valgaeren (2013) wordt discriminatie voornamelijk gevoed door vooroordelen. In het onderzoeksrapport worden verschillende vooroordelen genoemd van werkgevers over vrouwen die zwanger zijn, ook al zijn deze zelden gebaseerd op feiten. Veel werkgevers zijn ervan overtuigd dat:

  • Zwangere vrouwen een zware kostenpost zijn voor het bedrijf;

  • Wanneer een vrouw zwanger is, zij niet meer goed instaat is om te werken.

 

Natuurlijk kunnen we deze vooroordelen makkelijk ontkrachten. De vergoeding voor de vervanging van het zwangerschapsverlof wordt niet betaald door de werkgever, maar door het UWV. Daarnaast is zwangerschap geen beperking, zwangere vrouwen kunnen prima doorwerken wanneer zij zwanger zijn en geen fysiek zwaar werk verrichten (Lembrechts & Valgaeren, 2013). Naar mijn mening is het enige wat de werkgever moet doen, zich inspannen om het werk aan te passen zolang de zwangere vrouw nog werkt en te zorgen dat het werk wordt overgenomen wanneer de vrouw met zwangerschapsverlof gaat.

Volgens Groenland (2011) en het College van de Rechten van de Mens (2013) is het grootste probleem voor de lage meldingsfrequentie van discriminatie dat vrouwen en werkgevers vaak niet op de hoogte zijn van hun rechten en plichten die gelden op het moment dat de vrouw zwanger is. Hierdoor wordt er door de werkgevers en/of andere werknemers, al dan niet bewust, een volgens de wet verboden onderscheid gemaakt.

Weinig verbetering

Volgens Tuenter (2016) zien we de afgelopen jaren weinig verbetering in het aantal zwangere vrouwen dat te maken heeft gehad met discriminatie. Volgens Groenland (2011) zal het verhogen van de meldingsfrequentie positief bijdragen in het terugdringen van zwangerschapsdiscriminatie. Ik wil de zwangere vrouwen dan ook oproepen om altijd actie te ondernemen, als zij een zwangerschap gerelateerde discriminatie-ervaring meemaken. Wanneer vrouwen vaker naar buiten treden als zij een negatieve ervaring ondervinden met betrekking tot zwangerschap en een baan, zal de zwangerschapsdiscriminatie veel zichtbaarder worden en kunnen er maatregelen getroffen worden. Ik denk dat we dit kunnen bereiken wanneer werkneemsters en werkgevers meer kennis krijgen over de rechten en plichten ten aanzien van zwangerschap. Dit inzicht zal ik zeker meenemen in mijn toekomstige baan als HRM'er aangezien ik geloof dat HR hier zeker een bijdrage aan kan leveren. We moeten met z’n alle actie te ondernemen, we kunnen namelijk allang niet meer zonder werkende vrouwen, met of zonder baby!

 Meer weten over Joline? Bekijk ook eens haar LinkedIn-pagina!

 

Literatuurlijst

College voor de Rechten van de Mens (2013). Zwanger en werk: geregeld of gedoe? Geraadpleegd van https://www.mensenrechten.nl/berichten/%E2%80%98zwanger-en-werk-geregeld-gedoe%E2%80%99

 

Groenland, S. D. (2011). ‘Wat kost die klacht?’ Een onderzoek naar het meldingsgedrag van zwangere vrouwen met een discriminatie-ervaring.

 

Kaiser, C.R. & Major, B. (2006). A Social Psychological Perspective on Perceiving and Reporting Discrimination. Law & Social Inquiry, 31(4): 801-830.

 

Lembrechts, L. en Valgaeren, E. (2013). Zwanger op het werk. Gids voor werkneemsters en werkgevers voor een discriminatievrije behandeling. Brussel: Instituut voor de gelijkheid van mannen en vrouwen.

 

Major, B., Quinton, W.J. & McCoy, S.K. (2002). Antecedents and Consequences of Attributions to Discrimination: Theoretical and Empirical Advances. Advances in Experimental Social Psychology, 34: 251–330.

 

Tuenter, G. (2016, 23 september). Een kind, maar wel je baan kwijt. NRC. Geraadpleegd van https://www.nrc.nl/nieuws/2016/09/23/een-kind-maar-wel-je-baan-kwijt-4283190-a1523039

Please reload

  • Facebook Black Round
  • Twitter Black Square
  • LinkedIn Black Square
  • Instagram - Black Circle

© Peperclip, 2011 - 2019